watergodin

Ik ontmoette in mijn slaap mijn vriendin en collega Ingvild. Niet in een droom, maar op een andere laag van ons bewustzijn. Een andere staat van zijn. Noem het een andere frequentie. 

Het is geen uitzondering. Op deze lagen ontmoetten we een ander. Overleden dierbaren, spirituele familie, diepe energetische connecties. En communiceren we. Meestal zijn we hier niet van bewust. Of noemen het een droom. En soms is het dat ook. Maar die kraakheldere, wakkermakende, nog na vibrerende in je lichaam, die niet.

Ik riep haar aan, mijn vriendin. Nadat een veld van hogere zuivere frequentie aan mij verscheen. De watergodin die ik de avond ervoor in de wolken zag en fotografeerde had het aangekondigd. En nu was het in deze bewustzijnsstaat zichtbaar in de vorm van een muur van water. Een levensgroot scherm, een zacht watergordijn als het ware, met de fijnste, helderste kleuren en de hoogste, zuiverste trillingen. Het was groot. Ik wilde er eerst doorheen, en mezelf toegang verschaffen tot de dimensie erachter. Maar de bedoeling was dat ik ermee connectte. Mijn vriendin was mijn steun en mijn getuige, hoe de energie van dit veld op een gegeven moment via antennes zijn weg vond naar mijn lichaam. Ik ontwaakte en kwam vibrerend weer terug in het aardse, in mijn lichaam.

Dit was geen droom, we waren samen, in bewondering van de sterkte en de zuiverheid van de frequenties die beschikbaar worden in ons energetische werkveld.