ik reisde met de draken

Ik reisde vannacht met de draken. Ik sliep niet maar was ook niet wakker. Ik was wel bewust, in een staat van zijn.

Eerst toonde mijn bewustzijn een verzameling aan kristallen. Grote brokken kristallen. Ze gaven een helder wit licht. Niet veel later kwam de energie op. Als een vuurvlam, zo fel en krachtig. En heel snel. In drie seconden tijd schoot er drakenenergie door en rond mijn lichaam, brandde door alle chakras en schoot vervolgens door naar het hoofd waarna ik ging zien. Minutenlang hield het aan door het hele lichaam.

Ik zag een verzameling aan draken vliegen, ze waren zwart deze keer en ik zag ze groot en klein. Ik zag ze helder, tot in detail. De huid was tastbaar haast. Ik was ze niet zozeer aan het aanschouwen, maar was onderdeel van het geheel.

En hoewel ik dit vaker ervaar. Immer op zo’n reis rollen de tranen als vanzelf over mijn wangen en voel ik de frequentie van onvoorwaardelijke liefde.

Het zijn niet de draken waar je je aan vast moet houden, als iets buiten jezelf. Het is juiste deze frequentie, uit deze dimensie, dat coderingen draagt die voor ons allen beschikbaar worden en wij hier mogen belichamen. In dit geval onvoorwaardelijke liefde.