void na ontwaken

Ik voel me al een tijd in een shift zitten. Een hele grote, zoals ik ‘m in mijn hele ontwaking nooit eerder voelde. 

De eerste week van mijn ontwaking ervaarde ik in één klap een verhoogd bewustzijn. Dimensies. Energieen. Kundalini. Draken. Alles wat ik in die dagen heb ervaren, is in de daarop volgende vier jaar verder ontwaakt. Uitgepakt. Met een enorme snelheid en intensiteit. Alles ontvouwde zich terwijl ik het pad beliep in staten van enorme euforie tot diepe depressie.

De afgelopen maanden voel ik dat het uitpakken klaar is. Na jaren van alchemie, van diep innerwork, van continue nieuwe bewustzijnslagen ervaren, voel ik nu dat ik dit veld achter me laat en een nieuwe poort doorga. Mijn huidige bewustzijn voelt verankerd en belichaamd. Het voelt helder. De dimensies. De energieen. Alles. Ik kan erin, eruit, weet het te duiden. Zo.

Deze nieuwe poort voel ik energetisch in mijn lichaam. Ook ervaar ik verschillende níeuwe staten van zijn die in niks lijken op de afgelopen jaren. En voel bijvoorbeeld geen attachment tot mijn menselijke waarnemingen als emotie of het hebben van verlangens of doelen. Het is vervreemdend. Ik voel vooral een enórme void. Nothingness. Ik leef deze periode alsof ik naar mijn eigen theater kijk. Niet vanuit de mind, zoals we dat allemaal wel eens kunnen hebben, maar ik zie door alle illusies heen en er is niks. Er is gewoon niks.

Ik word al weken in de vroege ochtend wakker. En in deze uren, in de stilte en donkerte van mijn slaapkamer, vraag ik me af hoe het verder moet met mijn leven. Er is niks meer van over. Door mijn ontwaking ben ik losgekomen van mijn identiteit. ‘Er sterft iets’, zei ik laatst tegen een vriendin. ‘Alsof ík sterf’. 

Dit sterven is geen teken van falen, maar een symptoom van verhoogd bewustzijn. Ik ben niet gebroken. Ik ben niet depressief. Heb niks fout gedaan of een verkeerde afslag genomen. Ik heb de lagen van illusie afgepeld, ervaar diep mijn energetisch wezen, bewegend door t aardse, maar er is nog niks voor de leegte die ik ervaar in de plaats gekomen. Ik zit in een void tussen twee werelden.