‘Je roept ’t zelf op’

‘Je roept t zelf op’ zei mijn soulmate vandaag.

Ben al dagen zoveel ah voelen; zit gewoon administratie te doen achter de laptop of sta gewoon in de keuken na het boodschappen doen. En dan gaat er uit het niets ineens zoveel energie door mijn lijf. Het gaat ineens af. Van teen tot hoofd, een intense, vurige drakenenergie.

Doet me denken ah begin van mijn ontwaken, moest ik echt aan de kant met mijn auto en releasen voor ik verder kon rijden. Verstopte me tussen de vrachtwagens.

Nu houdt het mij “alleen nog” van mijn werk of wat ik ah doen was op dat moment en laat ik de energie stromen, mijn tranen lopen, mijn handen lichttaal vormen met mijn tong ver uitgestoken. Ervaren wat het lichaam wil. Wederom ervaren.

Maar het overweldigde me wel weer even deze week. Want soms drie keer per dag. Wil niet dat het me zo overneemt. Ik ben het zelf, zei mijn soulmate, maar het hoeft me niet uit mijn doen te halen. Ik bepaal. 

En dus met alle intentie, liet ik vandaag alles los wat op de planning stond en ging ik fietsen om te aarden, los te laten, bewust aandacht geven aan de ‘ik’ in de hogere dimensies. Om aan te geven ‘het mag ietsje rustiger weer’.