ik kiepte om

Van de week was ik in mijn huisje aan zee en kiepte ik om. Het plafond werd de vloer. Ik kon nog net de deur opengooien, zodat iemand me kon zien liggen mocht ik out gaan. Maar daar lag ik, met mijn hoofd op de drempel.

Mijn evenwichtsorgaan. Verstoord. 

Het is al een jaar aan de gang. Fases van versnelling en fases van verplichte rust. Maar blijkbaar luisterde ik niet goed genoeg. ik wilde persé een sessie doen met mezelf om los te komen van mijn soulmate. wilde me loskoppelen. alle energie terughalen, vanuit een diepe pijn. vanuit verdriet. los wilde ik.

ik ging neer. meteen na de sessie.

Nu duizelt mijn lichaam. en ik ben bang.

Mijn lichaam wil rust. Complete rust. Alleen mezelf voelen. En dat is al een uitdaging op zich.